در آفرينش جهان بر پايهء انديشه‌هاى اسلامى و هندوى ، در 4 « فصل » [ ديباچه ] : فصل 1 - در بيان زمين و آسمان و فرشتگان ، 2 - در بيان مارچ ، ديو و اسير مهاديو ( كسان افسانه‌اى : ديو جن ) ، 3 - آفرينش مهتر آدم ، 4 - بيرون راندن او از بهشت . آغاز : قل اللهم مالك الملك توتى من تشاء . . . حمد و سپاس مر حضرت پادشاهى را كه بىچون و هيچ‌گونه است . . . اما بعد ، بدانكه اين كتابى است در بيان دانستن هندكى و مسلمانى . مشترك 2 / 977 ( 12 نسخه ) . بشير حسين 3 / 413 ؛ مجلهء الزبير ، ويژه‌نامه 1967 / 296 بىنام نگارنده ؛ گنج 2 / 463 ( 3 نسخه ) ؛ نوشاهى ، موزه 153 . * مبدأ موجودات . كاشانى - ذات و حقيقت مبدأ هستىها . * مبدأ و معاد . از اثير الدين ابهرى مفضل فرزند عمر ( د 663 ق / 1264 م ) ، به آنچنانكه در چاپ 1340 خ ، استاد سيد محمد باقر سبزوارى در « چهارده رساله » ( ص 163 - 174 ) آمده است . و اين گفتار همان است با دگرگونى كه به نام « كلمات عشره » ( هف . . . ) و از چند تن شناخته شده است . در 10 « كلمه » : 1 - وجود و كمال آن ، 2 - مقولات ، 3 - تقسيم اجسام ، 4 - عظمت عرش ، 5 - افلاك و حيات و نطق آنها ، 6 - قوهء ادراك و تحريك ، 7 - مراتب عقل انسان ، 8 - خيريت وجود ، 9 - اثبات تجرد نفس ، 10 - وجود ذهنى و عينى آغاز ( برابر همان كلمات عشره ) . اعلام 1 / 59 ابهرى ، مشار 4 / 4489 « مبدأ و معاد » سهروردى . * مبدأ و معاد . از اثير الدين ابهرى ( - بالا ) - آغاز و انجام . * مبدأ و معاد . محمد احمدى - آغاز و انجام . * مبدأ و معاد . صابن الدين على تركهء خجندى ، اصفهانى ابو محمد على فرزند افضل الدين محمد . پدرانش از خجند بوده ، وى به سمرقند آمده ، سپس به مصر رفته و برگشته و در اصفهان به تدريس مىپرداخته ، قاضى شهر يزد شده ، شاهرخ ( 779 - 850 ق ) براى محاكمه‌اش به هرات فراخوانده ، تكفير شده ، گفته‌هاى خود را پس گرفته ، سرانجام در همان شهر ، ذيحجهء 830 يا 835 ق ( 1427 يا 1432 م ) درگذشته است . و از هموست در اين بخش « شق القمر » . در 1 « مقدمه » و 2 « باب » و 1 « خاتمه » : مقدمه در تقسيم نوع آدمى ، باب 1 - مبدأ و معاد به زبان اهل نظر كه دو گروهند ، 2 - مبدأ و معاد به زبان ديده‌وران كوى درد و هوشمندى ، كه نيز دو گروهند . خاتمه در آنچه از بحث دانسته مىشود . به دستور شاه رضى الدين على ، در صفر 832 ق ، در جايگاه چالو به انجام رسانده است . آغاز : سپاس و شكر خدايى را كه پيدا كرد جهان نمايش را . . . اما بعد ، چون هادى توفيق . نسخه‌ها 2 / 1357 ( 2 نسخه ) ؛ مشترك 2 / 978 ( 3 نسخه ) ؛ صفا 4 / 491 ؛ ذريعه 9 / 570 « ديوان صاين الدين اصفهانى » و اين كارش ، همانجا 19 / 51 ؛ اعلام 2 / 1164 صاين الدين ؛ طبقات 9 / 89 على تركه ؛ نفيسى 1 / 274 ، همانجا 2 / 779 نام چند كارش كه اين در ميان آنها نيست ؛ فرهنگ ايران‌زمين 1336 خ / 1310 ؛